Του ΚΌΠΗΚΑΝ ΤΑ ΓΟΝΑΤΑ αλλα πρόλαβε να το τραβήξει βιντεο - (Θα ανατριχιασετε μόλις το δειτε)

Μοιάζει σαν ένα πλάσμα από φώς να προσπαθεί να παίξει τριγυρνώντας στα σύννεφα.

Μπορεί αρχικά να σας μοιάζει με κάποιο κόλπο ή ακόμα και με εξωγήινης προέλευσης δημιουργία, αλλά καθώς το παρατηρείτε θα πιστέψετε στη γνησιότητά του.

Βλέποντάς το βιντεάκι γίνεστε μάρτυρες ενός σπάνιου φαινομένου που ονομάζεται «crown flashing». Αυτό συμβαίνει

Η φύση πάντα θα αποτελεί μυστήριο και θα μας εκπλήσσει. Δεν έχει σημασία πόσα ξέρουμε για αυτήν γιατί πάντα θα υπάρχει ακόμα ένα μυστικό.

«ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΦΗΝΩΣΑ ΣΤΟ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ» ! Πυροσβέστες απεγκλώβισαν άντρα από τον…κάδο

Μία περίεργη διάσωση έκαναν πυροσβέστες στην Αυστραλία.
Κλήθηκαν να απελευθερώσουν ένα νεαρό άνδρα ο οποίος είχε παγιδευτεί μέσα στο πλυντήριό του για τρεις ολόκληρες ώρες. 
Ο 22χρονος παγιδεύτηκε από τη μέση και κάτω χωρίς να έχει γίνει μέχρι τώρα γνωστό για ποιο λόγο μπήκε στο πλυντήριο εξαρχής.

«Ήταν μια ενδιαφέρουσα εμπειρία και η ομάδα δεν είχε πραγματοποιήσει μια τέτοια διάσωση», ανέφεραν οι δυνάμεις της Πυροσβεστικής στη σελίδα τους στο Facebook. Πυροσβέστες με 35 χρόνια εμπειρία είπαν ότι έχουν δει παιδιά να παγιδεύονται σε πλυντήρια και άλλα περίεργα σημεία, αλλά ποτέ τέτοιο πράγμα.

Είναι αυτή η πιο παράξενη βιβλιοθήκη του πλανήτη; Δείτε τί έφτιαξαν στη Δανία

Στην Δανία και κοντά στην πόλη Άαρχους υπάρχει μια από τις πιο εντυπωσιακές και... απρόσιτες βιβλιοθήκες του πλανήτη.
Διαθέτει περίπου 300 βιβλία και πρόκειται για ένα art installation για το φεστιβάλ Sculpture by the Sea, χωρίς όμως να μπορεί να έχει κάποιος πρόσβαση στα βιβλία αυτής, παρά μόνο να τα δει από το γυάλινο παράθυρο που βρίσκεται στο έδαφος. Κι αυτό γιατί η βιβλιοθήκη αυτή είναι... υπόγεια.

Δείτε τις φωτογραφίες:

Μακάβριος διαγωνισμός: Ποιος θα τραβήξει την καλύτερη selfie με... πτώμα!!!

Ένας μακάβριος διαγωνισμός ξεκίνησε ένα group στο Facebook.Η ομάδα ζητά από τους χρήστες να τραβούν και να «ανεβάζουν» selfies με νεκρούς.
Το group «Μια selfie με τους νεκρούς» προσέφερε βραβεία από 1.000 μέχρι 5.000 ρούβλια (δηλαδή 13 έως 68 ευρώ) για τις καλύτερες φωτογραφίες.
Η σελίδα, που έχει 500 μέλη και βρέθηκε στο στόχαστρο των αρχών, έδινε 5.000 ρούβλια για selfie με μια 13χρονη που σκοτώθηκε σε τροχαίο στη βόρεια Ρωσία.
«Προσπαθούμε να καταλάβουμε εάν πίσω από όλα αυτά κρύβεται ένας άνθρωπος ή περισσότεροι», αναφέρει ο Αλεξάντρ Σιντιούσοφ, εκπρόσωπος της τοπικής αστυνομίας. Ο ένας από τους υπόπτους ονομάζεται Αλφρεντ Πολιακόφ και έχει «ύποπτη δραστηριότητα» στο Διαδίκτυο.
Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο που επικοινώνησε μαζί του, πρόκειται για έναν 28χρονο που κατοικεί στο Ντονέτσκ της ανατολικής Ουκρανίας και δηλώνει πρώην καθηγητής πανεπιστημίου.
«Δημιουργήσαμε αυτή την ομάδα για να αλλάξουμε τη νοοτροπία απέναντι στον θάνατο. Ο θάνατος είναι η αρχή μιας νέας ζωής», δηλώνει ο Πολιακόφ.

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Οι αστυνομικοί τσακώνονταν για την δικαιοδοσία ενώ… 16 τρένα πέρασαν από πάνω του

Συνέβη κι αυτό! Ένας άνδρας έχασε την ζωή του καθώς παρασύρθηκε από τρένο ενώ επιχειρούσε να διασχίσει τις ράγες. Το τραγικό δυστύχημα σημειώθηκε στο Ουτάρ Πραντες στην Ινδία και θα παρέμενε ενδεχομένως αποκλειστικά στις σελίδες του ινδικού Τύπου, αν δεν επακολουθούσαν τα παρακάτω…
Ο άτυχος άνδρας, όπως αναφέρουν οι Τάιμς της Ινδίας, παρασύρθηκε και διαμελίστηκε από συνολικά 16 (!) τρένα, καθώς άργησε επί έξι ώρες η μεταφορά του στο νεκροτομείο.
Όπως αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα, το περιστατικό συνέβη την Παρασκευή και για την σκανδαλώδη καθυστέρηση ευθύνεται η διαμάχη δυο αστυνομικών τμημάτων που διαφωνούσαν αναφορικά με το ποιος έχει την δικαιοδοσία να αναλάβει την απομάκρυνση του πτώματος…
Μέχρι να αποφασίσουν, από το σταθμό διήλθαν συνολικά 16 τρένα, παρασύροντας κάθε φορά το πτώμα, που όπως είναι αναμενόμενο, πλέον είναι αδύνατον να αναγνωριστεί.
Όσο για τις ινδικές Αρχές, εξακολουθούσαν και μετά το επεισόδιο να αλληλοκατηγορούνται για το ποιος ήταν αρμόδιος για την απομάκρυνση του πτώματος.

Κρυβόταν τρεις μέρες κάτω από το κρεβάτι των ιδιοκτητών

Ο λόγος για έναν διαρρήκτη στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ, που προσπάθησε να κρυφτεί, αλλά δεν τα κατάφερε.
O Τζέισον Χάμπαρντ εισέβαλε στο σπίτι, αλλά ο ιδιοκτήτης επέστρεψε νωρίτερα και ο διαρρήκτης χώθηκε κάτω από το κρεβάτι, προσπαθώντας να κρυφτεί.
Περνούσε την ώρα του με τα τέσσερα κινητά τηλέφωνα που βρέθηκαν πάνω του, τα οποία φόρτιζε κάτω από το κρεβάτι. Οι ιδιοκτήτες του σπιτιού τον εντόπισαν την τρίτη ημέρα, όταν η σύζυγος άκουσε έναν παράξενο θόρυβο και κοίταξε κάτω από το κρεβάτι, με την αστυνομία να αναλαμβάνει τα υπόλοιπα.

Έβαλε στο στομάχι του 17 Big Mac και... δεν έσκασε (vid)

Δεν είναι ο πρώτος άνθρωπος που έχει εθιστεί στα τεράστια μπέργκερ «Big Mac» της κορυφαίας αμερικάνικης εταιρείας MacDonald's.
Ο Άνταμ Μόραν έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ, «καταπίνοντας» 17 Big Mac...
Το επικό είναι ότι τα κατάφερε μέσα σε μία ώρα!
«Δεν ήταν η ποσότητα που με διέλυσε, αλλά οι πίκλες. Οι πίκλες κυριολεκτικά με ''σκότωσαν''. Μέχρι τα 7 το απολάμβανα, αλλά από εκεί και έπειτα κάθε μπουκιά με βάραινε. Δεν συνιστώ σε κανέναν να δοκιμάσει την προσπάθειά μου», αναφέρει χαρακτηριστικά. 
Ο 30χρονος Αγγλος έχει φέρει εις πέρας τουλάχιστον 40 διαγωνισμούς - προκλήσεις, που μπορείτε να δείτε στο «Beard Meats Food».

Είναι τρελός! Δείτε τι κάνει για να σώσει το περιβάλλον...

Ο κίνδυνος τον εξιτάρει, αλλά περισσότερο τον ενδιαφέρει να φέρει σε πέρας την…
αποστολή που έχει αναλάβει. Κάτι που έχει επιλέξει ο ίδιος, καθώς θεωρεί πως τα φίδια βλάπτουν το οικοσύστημα.
Έτσι, έχει βαλθεί να τα «εξοντώσει».
Όποιος τον βλέπει δεν πιστεύει στα μάτια του, καθώς ο Ρούμπεν Ραμίρεζ παλεύει με πύθωνες, που το μέγεθος τους θα τρόμαζε πολλούς. Πάντως, δεν κάνει εξαιρέσεις και τα βάζει και με άλλα είδη φιδιών. Είναι να μην πέσουν στα χέρια του. όπως λέει ο ίδιος βλάπτουν το περιβάλλον, καθώς εξαφανίζουν αρκετά είδη ζώων.

Η διαδικασία εξόντωσης τους έχει ξεκινήσει από το 2000. Εδώ και 14 χρόνια δηλαδή, ο χειροδύναμος άνδρας δίνει μάχες με τα φίδια. «Ως παιδί όταν πήγαινα με τον πατέρα μου στα Everglades έβλεπα κάθε είδους θηλαστικά», τονίζει. Η περιοχή βρίσκεται κοντά στο σπίτι του στη Φλόριντα και συνεχίζει να την επισκέπτεται, μόνο που πλέον τα περισσότερα από τα ζώα που έβλεπε δεν υπάρχουν πια. «Τώρα είναι σαν έρημος. Δεν υπάρχει τίποτε», λέει ο ίδιος και εξηγεί ότι γι’ αυτό ευθύνονται τα συγκεκριμένα ερπετά.
Ο 41χρονος Ραμίρεζ έχει πάρει πολύ σοβαρά το ρόλο του. Γι’ αυτό επισκέπτεται τέσσερις φορές την εβδομάδα το Εθνικό Πάρκο και όποιο φίδι βρεθεί στο δρόμο του… την έβαψε. Τα πιάνει με τα γυμνά χέρια του και τα παραδίδει στις Αρχές, οι οποίες κάθε φορά τον απομακρύνουν από την περιοχή. Ο ίδιος πάντως, ξέρει πολύ καλά τους κινδύνους που διατρέχει. Πάντως, λέει πως παρά το γεγονός ότι τον έχουν δαγκώσει «εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες φορές» μη δηλητηριώδεις πύθωνες, εκείνος δεν κάνει πίσω. 
«Μου αρέσει να παλεύω και μετά να… αναλύω τα φίδια», υποστηρίζει και κάνει τον κόσμο να αναρωτιέται αν κάποιες φορές τα σκοτώνει ή όχι. Πάντως, οι ερευνητές αναφέρουν ότι γύρω από την περιοχή των Everglades υπάρχουν περί τα 15.000 φίδια.

Αγόρασαν αυτό το μικροσκοπικό τεριέ! Δεν φαντάζονταν όμως τι θα γινόταν μερικά χρόνια αργότερα! (Εικόνες)

Το όνομά του είναι Γιόγκι. Όλοι, όμως, τον ξέρουν ως «Αρκούδα». Όχι αδίκως!

Ένα – κατά τους Βρετανούς – white lie, ένα μικρό, αθώο ψεματάκι μίας συζύγου αποκαλύφθηκε αλλά ήταν αργά.

Η κυρία του σπιτιού ερωτεύθηκε με το που το είδε ένα κουτάβι ράτσας Μεγάλου Δανού – ενός είδους Μολοσσού. Ο σύζυγός της ήξερε πως το μεγάλο σκυλί συνεπάγεται και μεγάλους… μπελάδες, ως εκ τούτου, είχε θέσει ως όρο το κατοικίδιο να είναι μικρού μεγέθους.
Έτσι, η γυναίκα αναγκάστηκε να πει πως το κουτάβι ήταν ένα Τζακ Ράσελ: Ευφυές, σπιρτόζικο και, κυρίως, μικροσκοπικό.

Όσο, όμως, το σκυλί μεγάλωνε, τόσο αποκαλυπτόταν η… μεγάλη απάτη! Ο Γιόγκι, εννέα ετών πια, ζυγίζει 95 κιλά, έχει μήκος πάνω από 1.80 ενώ το μηνιαίο κόστος της τροφής του ξεπερνά τα 230 ευρώ.

Τώρα πια, δεν τίθεται ζήτημα «απομπομπής» του, αφού ο Γιόγκι – Αρκούδα είναι μέλος της οικογένειας Μάρκαμ στο Λινκοσάιρ.

Ένα απίστευτο πλάσμα πιάστηκε στα ανοικτά των ακτών της Αυστραλίας (Εικόνες)

Τις τελευταίες ημέρες τον γύρο του διαδικτύου κάνουν οι φωτογραφίες ενός γιγάντιου καρχαρία που πιάστηκε στο Seven Mile Beach στις ακτές της Αυστραλίας.

Σύμφωνα με πολλά μέσα ενημέρωσης ήταν ένας καρχαρίας τίγρης που μετρήθηκε για πάνω από έξι μέτρα. Οι εικόνες μεταδόθηκαν από τον Geoff Brooks στο Facebook.

Σε ανακοινωθέν όπου δημοσιεύτηκε στις 11 Αυγούστου, ο τελευταίος εξήγησε ότι ο καρχαρίας είχε πιθανότατα σκοτωθεί ως αποτέλεσμα των οδηγιών που δόθηκαν μετά από μια επίθεση στην περιοχή.

Είναι κάπως αδύνατο να εξακριβωθεί για το χρονικό διάστημα, δεδομένου ότι, σύμφωνα με άλλες πηγές ο επιβλητικός καρχαρίας πέθανε αφού πιάστηκε στα δίχτυα.

Δείτε τις φωτογραφίες:

Αυτοί οι άνθρωποι τρώνε γρασίδι και μάλιστα για έναν απίστευτο λόγο… [photos]

Ζούμε σε έναν θεότρελο κόσμο και αυτό που συμβαίνει στην μικρή πόλη Garankuwa είναι μια ακόμα απόδειξη, αφού αρκετοί κάτοικοι της περιοχής τρώνε γρασίδι για έναν απίστευτο λόγο.
Ο πάστορας Lesego Daniel, της ενορίας Rabboni, προτρέπει το ποίμνιο του να τρώει γρασίδι προκειμένου να έρθει πιο κοντά στον Θεό. Οι πιστοί ακολουθούν τυφλά τις διαταγές του, πιστεύοντας ότι η συγκεκριμένη πράξη θα θεραπεύσει ακόμη και τις ασθένειες τους, ωστόσο όπως θα δείτε στις παρακάτω φωτογραφίες το γρασίδι στην πραγματικότητα τους αρρωσταίνει.

Ο ίδιος πιστεύει πως είναι θαυματοποιός και ότι με τη θέληση του Θεού μπορούν να επιβιώσουν τρώγοντας οτιδήποτε, όμως το μόνο που καταφέρνει είναι να τους κάνει να υποφέρουν. Και το χειρότερο; Δεν έχουν καμία αντίρρηση με αυτό.
 
 
 
 

Απίστευτο σκηνικό στα Γιάννενα! Ιερέας εξομολόγησε μια νεαρή μητέρα! Δεν φαντάζεστε όμως αυτό που ακολούθησε!

Ένα μοναδικό περιστατικό εκτυλίχθηκε στα Γιάννενα με έναν ιερέα που εξομολογούσε μια νεαρή μητέρα.....



Μαζί της είχε και την δυόμιση ετών κόρη της, που ακίνητη και με μεγάλη προσοχή παρακολουθούσε ό,τι γινόταν, όπως αναφέρει το agioritikovima.gr.

Αφού διάβασε ο παππάς τη συγχωρητική ευχή και ασπάστηκε το πετραχήλι του η μητέρα, η εξομολόγηση τελείωσε.

Η μητέρα λοιπόν πήρε τη μικρή, για να βγουν έξω από το ναό. Αλλά τότε συνέβηκε κάτι παράξενο. Η μικρή έβαλε τα κλάματα και δεν ήθελε με τίποτα να φύγει.

Είδε και απόειδε η μάνα, αλλά δεν την ηρεμούσε. Κάποια στιγμή το βρέφος έδειξε το πετραχήλι του παππά και ύστερα το κεφαλάκι του.

Βάζει ο παπάς το πετραχήλι στο κεφαλάκι της μικρής, και τότε, ως δια μαγείας, το μωρό σταμάτησε να κλαίει κι πήρε χαρούμενη όψη. Δι' ευχών είπε ο παπάς, δι' ευχών επανέλαβε και η μικρή...

Οι 48 ώρες με το ''Χάνιμπαλ'' στο ΣΦΑΓΕΙΟ της Μιχαήλ Βόδα

Δεν ομολόγησε ποτέ ότι σκότωσε τη μικρή Αννυ, ωστόσο ο 27χρονος πατέρας-Χάνιμπαλ...
περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια (προανακριτικά στους αστυνομικούς αλλά και απολογούμενος) όσα φρικιαστικά έκανε στο κορμάκι της νεκρής κόρης του, προκειμένου να την «εξαφανίσει».

Ο αδίστακτος Βούλγαρος φέρεται ότι περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια το 48ωρο της απόλυτης παράνοιας στο υπόγειο διαμέρισμα-«σφαγείο» της Μιχαήλ Βόδα, δηλαδή τη διαδικασία τεμαχισμού, κάνοντας ακόμα και τους πολύπειρους αστυνομικούς να λυγίσουν. Οπως κατά πληροφορίες ισχυρίστηκε, το μυαλό του θόλωσε («μόλις το παιδί πέθανε») και νόμιζε «ότι επειδή ήταν Πάσχα, ο Θεός θα το αναστήσει. Είχα τρελαθεί και νόμιζα ότι το παιδί θα ξαναζωντανέψει».

«Χαλαρός» στο κλουβί του ο Χάνιμπαλ! Οι πρώτες ώρες στις φυλακές Κέρκυρας και ο διάλογος με φύλακα, στον οποίο είπε ότι ο φίλος του σκότωσε την Αννυ

«Αυτά που σας είπα μέχρι τώρα δεν είναι αλήθεια. Νιώθω την ανάγκη να (σας) πω ό,τι ακριβώς έγινε γιατί θέλω να το βγάλω από μέσα μου. Πριν τρεις μήνες περίπου νοικιάσαμε με τη Δήμητρα το διαμέρισμα στο υπόγειο στη Μιχαήλ Βόδα. Στις 20 Μαρτίου περίπου η Δήμητρα έφυγε για Γερμανία και κράτησα εγώ την κορούλα μας που την αγαπούσα πολύ. Μαζί περνούσαμε καλά και με ό,τι λεφτά είχα της έπαιρνα παιχνίδια και ρούχα. Ακόμη, αν και πίνω ναρκωτικά χρόνια, προτιμούσα να αγοράζω πράγματα γι' αυτή. Απ' όταν έφυγε η γυναίκα μου από το σπίτι, ήρθε στο σπίτι να τον φιλοξενήσω ένας φίλος μου από τη Βουλγαρία που τον λένε Νικολάι».


ΕΡΩΤΗΣΗ: Αναγνωρίζεις τα άτομα που σου δείχνουμε στη φωτογραφία; (Γίνεται μνεία ότι στον κατηγορούμενο επιδεικνύεται φωτογραφία η οποία εκτυπώθηκε με την από 29-4-2015 έκθεση εκτύπωσης φωτογραφίας από ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης).

ΑΠΟΚΡΙΣΗ: Αυτός που είναι τέρμα δεξιά είναι ο Νικολάι, που σας είπα. Οι άλλοι δύο κάτι άλλοι Βούλγαροι. Δύο ή τρεις μέρες πριν τη Μεγάλη Παρασκευή, 9-4-2015, το παιδάκι μου ενώ κοιμόταν άρχισε να ανασαίνει βαριά και να φαίνεται σαν να έχει κάτι. Μάλιστα ο φίλος μου ο Νικολάι μού έλεγε ότι το παιδί είχε κάποιο πρόβλημα. Εγώ στην αρχή πίστεψα ότι δεν ήταν κάτι σοβαρό, αλλά επειδή συνέχισε να μην είναι καλά μέχρι και τη Μεγάλη Πέμπτη 8-4-2015, αποφάσισα το επόμενο πρωινό να το πάω στο νοσοκομείο.

«Είδα ότι είχε μπλε χείλη»
Επεσα για ύπνο το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, ενώ ο Νικολάι κοιμήθηκε στο διπλανό δωμάτιο. Η μικρή κοιμόταν στο δωμάτιο μαζί με εμένα. Εγώ με τον Νικολάι, το βράδυ της Πέμπτης, κοιμηθήκαμε κατά τις 3.00 το πρωί. Ξύπνησα κατά τις 11.30 με 12.00, γύρισα στην κορούλα μου, είδα ότι είχε μπλε χείλη και αμέσως κατάλαβα ότι κάτι κακό είχε συμβεί. Την κούνησα πιστεύοντας ότι θα ξυπνήσει, όμως το κορμάκι της ήταν σαν πέτρα. Τότε φοβήθηκα πολύ, δεν την ακούμπησα και την άφησα εκεί στον καναπέ μέχρι το βράδυ γιατί δεν ήξερα τι να κάνω. Ο Νικολάι δεν ήταν στο σπίτι. Είχε πάει στη δουλειά του. Οσο περνούσε η μέρα φοβόμουν όλο και πιο πολύ και σκεφτόμουν ότι αν το έλεγα στη Δήμητρα, που αγαπούσε και αυτή πάρα πολύ το παιδάκι μας, θα με κατηγορούσε που δεν το πρόσεξα για να το σώσω. Το πρωί του Σαββάτου ξύπνησα κατά τις 7.00 και αποφάσισα να κόψω το κορμάκι του σε μικρά κομμάτια. Αφού αποφάσισα να το κόψω σε μικρά κομματάκια, πήρα το κορμάκι του από τον καναπέ, το μετέφερα στο μπάνιο και το έβαλα μέσα σε μια πράσινη μεγάλη λεκάνη.

«Πρώτα την έκοψα στα δύο»
Πήγα στην κουζίνα, πήρα ένα μεγάλο μαχαίρι που είχα και επέστρεψα στο μπάνιο. Εκεί πρώτα έκοψα το κορμάκι της ακριβώς στη μέση, δηλαδή στα δύο. Αφού το έκοψα, πήρα μια άλλη λεκάνη και πήρα το κάτω μέρος του κορμιού της. Μετά πήρα τη λεκάνη με το κάτω μέρος του κορμιού της και το έβαλα στο χολ, πάνω σε μια κουβέρτα και ένα χαλί που είχα στρώσει στο δάπεδο. Εκεί έκοψα με το μαχαίρι τα ποδαράκια του παιδιού στο ύψος των αστραγάλων. Καθώς έκοβα τα πέλματα, λίγο πριν κοπούν εντελώς, τα τραβούσα για να ξεκολλήσουν και από αυτή την πίεση πεταγόταν αίμα και πιτσιλούσε τον τοίχο. Τα έκοψα και τα άφησα στη λεκάνη μαζί με τον άλλο κορμό.

Γύρισα στο μπάνιο και από τον πάνω κορμό, που ήταν μέσα στη λεκάνη που σας είπα, έκοψα τα δύο χεράκια στο ύψος των καρπών. Στη συνέχεια πήρα τις δύο παλάμες και τις δύο πατούσες και τις πήγα στο δωμάτιο που κοιμόμουν, τα ακούμπησα πάνω σε ένα χαλί γκρι και άρχισα με το μαχαίρι να τα κόβω σε πολύ μικρά κομματάκια. Αυτό το έκανα για να φαίνεται σαν κρέας ζώου. Οταν τελείωσα, τα έβαλα σε πολύ μικρές σακούλες και τα πήγα στο ψυγείο. Θέλω να σας πω ότι έβρασα ρύζι και το ανακάτευα μέσα στις σακούλες με το κρέας, για να μην μπορεί να καταλάβει κάποιος τι έχει μέσα.

Μετά γύρισα στο χολ, άνοιξα με το μαχαίρι το κρέας από τα πόδια, στο ύψος των μηρών, έβγαλα το κόκκαλο από μέσα και το έβαλα σε ξεχωριστή σακούλα. Εκεί στο χολ έκοψα το κρέας των δύο ποδιών σε μικρά κομματάκια, τα έβαλα σε ξεχωριστές σακούλες και τα έβαλα και αυτά στο ψυγείο μαζί με τα υπόλοιπα.

Τη λεκάνη της, επειδή δεν άντεχα να κόψω τα γεννητικά της όργανα, αναγκάστηκα να τη βάλω σε μια κατσαρόλα και να τη βράσω σε νερό. Αμέσως μετά ήταν πιο εύκολο να το κόψω γιατί ήταν βρασμένο και δεν είχε την εικόνα των γεννητικών οργάνων. Δεν θυμάμαι να πω ακριβώς, αλλά νομίζω ότι το βράδυ που έβαλα τη λεκάνη του κοριτσιού στην κατσαρόλα για να βράσει, πέρασε ο Νικολάι από το σπίτι για να μου αφήσει ναρκωτικά.

Εγώ προσπάθησα να τον διώξω από το σπίτι, λέγοντάς του ότι θα ερχόταν η μάνα μου, για να μην καταλάβει τι είχε γίνει. Αυτός όμως είδε την κατσαρόλα να βράζει στην κουζίνα και με ρώτησε τι μαγειρεύω τέτοια ώρα. Εγώ του απάντησα ότι μαγειρεύω φαγητό, αν θυμάμαι καλά. Επειδή με είχε πάρει τηλέφωνο πριν έρθει, πρόλαβα και μάζεψα, καθάρισα τους χώρους που έκοψα το παιδί και το αίμα από τους τοίχους με σπρέι και ένα σφουγγάρι. Ο Νικολάι μετά από λίγο έφυγε. Μόλις έφυγε, συνέχισα να κάνω αυτά που σας είπα. Γύρισα στο μπάνιο, έκοψα τα χεράκια της από το ύψος των ώμων.

Θέλω να σας πω ότι όταν έκοβα τα άκρα, πιτσίλαγε αίμα στους τοίχους. Τον πάνω κορμό της μαζί με το κεφαλάκι της τα έβαλα σε μια σακούλα και τα τοποθέτησα δίπλα σε μια ντουλάπα στην κουζίνα. Αυτό με πήρε μέχρι το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου. Μετά περίμενα να επιστρέψει στα σπίτια του ο κόσμος από την Ανάσταση, για να μην κυκλοφορεί κανένας έξω και με δει. Μόλις είδα ότι δεν έχει κόσμο έξω, άρχισα να βγάζω μία ή δύο σακούλες κάθε φορά και να τα πετάω σε διαφορετικό κάθε φορά κάδο, γύρω από το σπίτι μου. Την επόμενη μέρα το πρωί, δηλαδή την Κυριακή του Πάσχα, μόλις ξύπνησα, πήρα από την κουζίνα το κεφαλάκι και τον πάνω κορμό της μικρής, το μετέφερα στο μπάνιο και το έβαλα σε μια λεκάνη.

Εκεί, επειδή δεν μπορούσα να βλέπω το προσωπάκι της, με ένα σουγιαδάκι που ανοίγει και κλείνει, αφαίρεσα το δέρμα από το προσωπάκι της για να μη μου θυμίζει το πρόσωπο της μικρής. Στη συνέχεια έκοψα το κεφαλάκι της από τον λαιμό και το έβρασα σε κατσαρόλα για να μου είναι πιο εύκολο να το κόψω σε μικρά κομματάκια και να το ανακατέψω με ρύζι.

«Εβρασα ρύζι και πατάτες»
Στη συνέχεια γύρισα στο μπάνιο, με το μαχαίρι έκανα μια τομή στο στήθος και στην κοιλίτσα του, έβγαλα τα εντόσθια από μέσα και τα έβαλα σε μια σακούλα πλαστική. Εκοψα τον πάνω κορμό σε μικρότερα κομμάτια, με τον τρόπο που σας είπα πιο πάνω, έβρασα ρύζι, πατάτες και ό,τι άλλο είχα μέσα στο σπίτι και τα έβαλα μέσα σε πλαστικές σακούλες, ανακατεύοντάς τα, για να φαίνεται σαν φαγητό. Αφού τα πέταξα όλα μέχρι το βράδυ της Κυριακής, μαζί με τις κουβέρτες, τα χαλιά και ό,τι άλλο είχε λερωθεί με αίμα, καθάρισα το σπίτι όσο μπορούσα καλύτερα με χλωρίνη και ΑΖΑΧ που είχα. Μάλιστα, καθάρισα και τα σιφώνια εξωτερικά, γιατί είχε και εκεί αίμα. Μετά πέταξα τις λεκάνες και τη σφουγγαρίστρα που είχα. Για να μην καταλάβει κάποιος κάτι, αγόρασα καινούργιες λεκάνες, σφουγγαρίστρα και ένα μαχαίρι. Αφού σιγουρεύτηκα ότι τελείωσα, τότε είπα του Νικολάι να έρθει σπίτι να μείνει, γιατί με πίεζε και ήθελε να τον φιλοξενήσω.

Οταν ήρθε σπίτι, του έκανε εντύπωση που η τουαλέτα ήταν τόσο καθαρή. Επειδή εγώ ήθελα πολύ να μιλήσω σε κάποιον, αποφάσισα να του πω τι έγινε. Αυτός όμως επειδή με έβλεπε να είμαι λίγο διστακτικός στην αρχή, με είπε να πάμε να «γίνουμε» και μετά να μιλήσουμε. Μόλις αγοράσαμε πρέζα, ξεκίνησα να του λέω όλα όσα σας είπα. Αυτός τελειώνοντας μου είπε ότι είχε καταλάβει ότι κάποιο πρόβλημα υγείας είχε το παιδί και δεν ήταν καλά. Τότε αυτός μου υποσχέθηκε ότι δεν πρόκειται να πει τίποτα σε κανέναν, λέγοντάς μου πως ό,τι είπαμε θα μείνει εδώ.

Ολο αυτό το διάστημα που μιλούσαμε στο τηλέφωνο με τη Δήμητρα και με ρωτούσε για τη μικρή, της απαντούσα ότι είναι μια χαρά και ότι το παιδί το πρόσεχε η μάνα μου. Αν και με ρωτούσε ποιο είναι το νούμερο της μάνας μου για να μιλήσει με τη μικρή, εγώ της έλεγα ότι θα της το έδινα αργότερα.

«Αποφάσισα να πω ψέματα»
Όταν τελικά επέστρεψε η Δήμητρα, της είπα ψέματα ότι χάθηκε στις 19-4-2015 και της είπα ότι θα είναι καλύτερο για μας να πάμε στη Βουλγαρία. Πράγματι, την ίδια μέρα που γύρισε η Δήμητρα από τη Γερμανία, στις 22-4-2015, φύγαμε και πήγαμε στη Βουλγαρία. Ομως εκεί καθίσαμε μόνο μία μέρα και στις 24-4-2015 γυρίσαμε στην Αθήνα. Γυρίσαμε γιατί η Δήμητρα ήθελε να ψάξει το παιδί. Τελικά αφού δεν μπορούσα να κάνω κάτι για να την εμποδίσω να δηλώσει την εξαφάνιση του παιδιού, αποφάσισα να πω ψέματα σε όποιον με ρωτούσε από κει και πέρα.

Θέλω να σας πω ότι το κοριτσάκι μου το αγαπούσα πάρα πολύ και ακόμα και αν τσακωθήκαμε με τη Δήμητρα κάποιες φορές, τη μικρή ποτέ δεν τη φώναξα ούτε τη χτύπησα. Θέλω να πως επίσης ότι ούτε η γυναίκα μου ούτε ο Διογένης ξέρει τίποτα από αυτά. Επίσης, είχαν ένα αμάξι, μια BMW, με πινακίδες κυκλοφορίας CA7790OPP. Με αυτό το αμάξι, πριν από δύο τρεις μήνες περίπου, ενώ βρισκόμουν στην Αχαρνών, πέρασε ένα μηχανάκι, ένα παπάκι HONDA ASTREA με δύο άτομα, STOP και χτύπησαν πάνω στην πόρτα μου. Απ' ό,τι είδα δεν έπαθαν κάτι.

Ο οδηγός της μηχανής με πρόλαβε πιο κάτω και μου ζητούσε λεφτά. Εγώ του έδωσα τον αριθμό του κινητού μου τηλεφώνου και του είπα ότι θα τα λέγαμε την επόμενη ημέρα. Επειδή φοβήθηκα, πήρα το αμάξι, το οποίο δεν είναι στο όνομά μου, το πήγα στη Βουλγαρία, στο χωριό μου, το άφησα εκεί και όταν συνέβη αυτό με την κόρη μου, πήρα τηλέφωνο τον αδερφό της Δήμητρας και του είπα να βγάλει τις πινακίδες. Το αμάξι είναι παρκαρισμένο σε έναν δρόμο της Σόφιας, τον οποίο δεν γνωρίζω. 

Πέταξαν αγοράκι στα σκουπίδια!

Ένα μωράκι που ήταν καλυμμένο από βρωμιές και σκόνη βρήκε ένας άνδρας μέσα σε κάδο σκουπιδιών.

Πρόκειται για ένα βρέφος μόλις 11 μηνών που είναι άγνωστο πως βρέθηκε παρατημένο σε σκουπιδοτενέκε στην Ομάχα των ΗΠΑ. 

Ο Emily Winkle, που το έσωσε, άκουγε από το διαμέρισμά του, κάτι σαν κλάμα. Νόμιζε πως επρόκειτο για ζωάκι, μέχρι που διαπίστωσε πως ήταν ένα πανέμορφο μωρό το οποίο μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για εξετάσεις. 

«Δεν μπορώ να πιστέψω πως κάποιος θα μπορούσε να παρατήσει ένα μωράκι στα σκουπίδια» σημειώνει ο ίδιος. 

H αστυνομία τώρα ψάχνει τους γονείς του μικρού.

Ρωσία: Μουμιοποιημένα μωρά σε βάζα βρέθηκαν σε εγκαταλελειμμένο εργαστήριο παθολογίας στη Σιβηρία

Η αστυνομία στη Ρωσία διερευνά ένα εγκαταλελειμμένο εργαστήριο παθολογίας στο Τομπόλσκ της δυτικής Σιβηρίας

στο οποίο ανακαλύφθηκαν μουμιοποιημένα μωρά.

Εκτός των άλλων, στο εγκαταλελειμμένο εργαστήριο ανακαλύφθηκαν οστά και διάφορα τα ανθρώπινα όργανα διάσπαρτα γύρω από την εγκατάσταση.

Οι ουλές ήταν ορατές σε πολλά από τα όργανα των μωρών, και δείχνουν πού είχαν πραγματοποιηθεί οι χειρουργικές επεμβάσεις, κάποιες πρόσφατες, κάποιες πριν από τρία χρόνια.

Ωστόσο, ένα από τα ευρήματα, δεν δείχνει φυσιολογικό.

Όπως βλέπετε και στην εικόνα, αυτό το μουμιοποιημένο «μωρό» δεν μοιάζει να είναι ανθρώπινο.

Η τρομακτική και μακάβρια ανακάλυψη έγινε από τον φοιτητή της Ιατρικής Georgi Grigorchuk, ο οποίος με το που εισήλθε στην εγκατάσταση, είδε βάζα που περιέχουν ανθρώπινα υπολείμματα, διαφάνειες από εξετάσεις αίματος και κρανία στα σκονισμένα ράφια.

«Έμαθα για αυτό το μέρος από άλλους φοιτητές του Ιατρικού Κολεγίου μου», είπε.

«Είχα ακούσει ότι σε αυτό το εργαστήριο ήταν πολλά εγκαταλελειμμένα ενδιαφέροντα πράγματα».

Η εγκατάσταση είχε χρησιμοποιηθεί για νεκροψίες μέχρι που το εργαστήριο μεταφέρθηκε σε νέο κτήριο σε ένα κοντινό νοσοκομείο.

Θα δοκιμάζατε το αγαπημένο σνακ των Ισλανδών;

Δεν είμαστε σίγουροι αν θα το δοκιμάζαμε. 
Μπορεί να αγαπάμε τη χώρα της Ισλανδίας, μπορεί να θέλουμε σαν τρελοί να επισκεφτούμε το Ρέικιαβικ, μπορεί να σεβόμαστε απεριόριστα τη μουσική σκηνή της χώρας...
αλλά αυτό το σνακ μάλλον θα το προσπερνούσαμε.

Φαίνεται πως οι Ισλανδοί προτιμούν ως σνακ το "kæstur hákarl" που ουσιαστικά είναι σάπιος καρχαρίας. Η συγκεκριμένη ποικιλία του καρχαρία είναι μάλιστα δηλητηριώδης προτού ετοιμαστεί το πιάτο και έχει μια απίστευτα δυνατή οσμή. Η επώδυνη διαδικασία έχει ως εξής.

Aρχικά κόβεται το κεφάλι του καρχαρία και θάβεται το σώμα στην άμμο. Στη συνέχεια τοποθετούνται πολλές πέτρες από πάνω για να βγουν όλα τα υγρά από το σώμα του. Ο πεθαμένος καρχαρίας μένει εκεί για 6-12 εβδομάδες! Μετά ξεθάβεται και κόβεται σε κομματάκια που μένουν να στεγνώσουν επί μήνες. Το σνακ είναι έτοιμο προς κατανάλωση.

Γερμανία: Η μεγαλύτερη ομαδική αυτοκτονία στην ιστορία της χώρας 1.000 άτομα!

Μάιος του 1945 στην πόλη Ντέμιν, περίπου 900 - 1.000 αφαίρεσαν τις ζωές τους 

Είναι ένα σχετικά άγνωστο γεγονός της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας –μέχρι και στη Γερμανία, ελάχιστοι το γνωρίζουν. Αποτυπώνει όμως με τον πλέον εύγλωττο τρόπο τόσο την τραγικότητα του πολέμου (που ως γνωστόν δεν έχει νικητές, αλλά μόνον ηττημένους), όσο και την ιδεοληψία της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, όπως αναφέρει η dw. 

Μεταξύ 1-8 Μαΐου του 1945, αμέσως μετά την πτώση του Βερολίνου και σχεδόν ταυτόχρονα με την άνευ όρων συνθηκολόγηση του Τρίτου Ράιχ, συντελέστηκε στην πόλη Ντέμιν (DEMMIN)στο γερμανικό κρατίδιο του Μεκλεμβούργου – Πομερανίας, η μεγαλύτερη ομαδική αυτοκτονία στην ιστορία της Γερμανίας. 

Εκείνες τις ημέρες, κι αφού τα νέα για την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας είχαν αρχίσει να διαδίδονται (είχε προηγηθεί η είδηση του θανάτου του Αδόλφου Χίτλερ), περίπου 900 - 1.000 κάτοικοι της μικρής αυτής κωμόπολης αφαίρεσαν οι ίδιοι τόσο τις ζωές τους όσο κι αυτές των οικογενειών τους. 

Η πόλη βρίσκετε ανάμεσα σε τρία ποτάμια, πατήστε εδώ για να την δείτε στον χάρτη: google.gr/maps

Έκτοτε, οι ιστορίες που έχουν έρθει στο φως είναι συγκλονιστικές: μια 18χρονη κοπέλα βοήθησε τους γονείς της να πεθάνουν, κόβοντας η ίδια τις φλέβες τους. Ένας ξυλουργός ξεκλήρισε με το περίστροφο του μιαν ολόκληρη οικογένεια, κατόπιν απαίτησης του ίδιου του πατέρα –προτού στρέψει το πιστόλι στη γυναίκα του και μετά στον εαυτό του.

Άλλες απόπειρες αυτοκτονίας δεν στέφθηκαν με επιτυχία: καταγράφηκαν περιπτώσεις όπου μανάδες έπνιξαν τα παιδιά τους, αλλά οι ίδιες μετά δεν είχαν το κουράγιο να κάνουν το απονενοημένο διάβημα. Κάποιοι κάτοικοι, όταν αποτύγχανε η μια μέθοδος, δοκίμαζαν μιαν άλλη: ένας άντρας δοκίμασε να πνίγει στον Πέενε, αλλά απέτυχε, οπότε πήγε σπίτι του και κρεμάστηκε.

Το περιστατικό αυτό στο Ντέμιν (DEMMIN) ερευνά και το βιβλίο του γερμανού ιστορικού Φλόριαν Χούμπερ, που κυκλοφόρησε πριν μερικές εβδομάδες.

Μάλιστα, ο συγγραφέας του «Παιδί μου, υποσχέσου μου ότι θα αυτοπυροβοληθείς» («Kind, versprich mir, dass du dich erschießt») μίλησε πριν μερικές ημέρες στη Deutsche Welle για το θέμα αυτό:


«Το τραγικό αυτό γεγονός οφείλεται και στη γεωγραφική θέση (του Ντέμιν-DEMMIN). Βρίσκεται σαν χερσόνησος ανάμεσα σε τρία ποτάμια. Μετά την ανατίναξη των γεφυρών, κανείς δεν μπορούσε να φύγει -ούτε οι στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού, οι οποίοι είχαν καταλάβει την πόλη στις 30 Απριλίου. Στο Ντέμιν βρίσκονταν τότε εκτός από τους κατοίκους και χιλιάδες πρόσφυγες από τις ανατολικές περιοχές της Γερμανίας. Η πόλη ήταν ασφυκτικά γεμάτη και όλος ο τόπος έμοιαζε με μια τεράστια παγίδα», λέει ο Χούμπερ στην dw.



Όσο για τα βαθύτερα αίτια που ώθησαν τους ανθρώπους αυτούς να αφαιρέσουν οι ίδιοι τις ζωές τους; «Πολλοί άνθρωποι φοβόντουσαν για τις ζωές τους, έτρεμαν τις επονομαζόμενες «ορδές των Μογγόλων», όπως έλεγαν τότε τους Σοβιετικούς, ότι θα έρθουν και θα ξεριζώσουν τις γλώσσες και τα μάτια τους και θα βιάσουν τις γυναίκες τους. Επίσης, κάποιοι είχαν ένα αίσθημα ενοχής και ως εκ τούτου φοβούνταν για ότι επρόκειτο να συμβεί στη συνέχεια», τονίζει ο Χούμπερ, προσθέτοντας επίσης πως «το Ντέμιν δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό (μαζικών αυτοκτονιών), καθώς αυτό το αίσθημα κατάρρευσης δεν περιοριζόταν μόνο στις ανατολικές περιοχές της χώρας, αλλά ήταν κυρίαρχο σε όλη τη χώρα».



Μάλιστα, από τις έρευνες του Χούμπερ διαπιστώνεται μια δραστική αύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών εκείνη την περίοδο και σε άλλες περιοχές, όπως στην Βαυαρία και στο Αμβούργο.



Όσο για το γιατί η ομαδική αυτοκτονία του Ντέμιν παραμένει μέχρι σήμερα σχετικά άγνωστη ακόμη και στην ίδια τη Γερμανία, ο συγγραφέας επισημαίνει πως «στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας [την πρώην Ανατολική Γερμανία] απαγορευόταν να μιλά κανείς για τέτοια ζητήματα που ίσως υπαινίσσονταν άσχημα πράγματα για τον Κόκκινο Στρατό. Όμως πλέον έχει περάσει μεγάλο διάστημα από τη γερμανική επανένωση. Και ενώ παλιά πριν 20-30 χρόνια, πολλά πράγματα περιορίζονταν στα άκαμπτα δίπολα θύτης-θύμα και ήρωας-δήμιος, οι αυτοκτονίες στο Ντέμιν αποδεικνύουν ότι αυτό δεν ισχύει. Οι αυτόχειρες στο Ντέμιν δεν ήταν μεν ούτε θύτες, αλλά ούτε και θύματα, όπως αυτά των γερμανικών στρατοπέδων συγκέντρωσης: ήταν απλώς κάποιοι άνθρωποι που αυτοκτόνησαν κάτω από εξαιρετικά ακραίες συνθήκες»

Το 390 ετών μπονσάι που επιβίωσε από τη Χιροσίμα!

Εκτίθεται στο Μουσείο National Bonsai & Penjing στις ΗΠΑ και κερδίζει τις εντυπώσεις. Πρόκειται για ένα μπονσάι που επέζησε μετά την ατομική βόμβα που έπεσε στη Χιροσίμα στις 6 Αυγούστου 1945 και είναι περίπου 390 ετών, καθώς αναφέρεται ότι φυτεύτηκε το 1625. Το ιαπωνικό μπονσάι που ανήκει στο είδος Pinus parviflora Miyajima είναι γωνστό ως «επιζών της Χιροσίμα» και πρόκειται για ένα πεύκο σε μικρές διαστάσεις.

Μάλιστα, δωρίστηκε το 1976 στην Αμερική από τον πλοίαρχο Masaru Yamaki, η οικογένεια του οποίου διατηρεί φυτώριο μπονσάι στη Χιροσίμα εδώ και αρκετές γενιές. Το πρωί της 6ης Αυγούστου 1945, όλα τα μέλη της οικογένειας Yamaki ήταν μέσα στο σπίτι τους. Η βόμβα εξερράγη περίπου 3 χιλιόμετρα από το σπίτι σπάζοντας αρκετά τζάμια, ενώ κανείς από την οικογένεια δεν έπαθε κάτι σοβαρό. Το πεύκο αυτό μαζί με άλλα μπονσάι ήταν στον κήπο και κανένα δεν καταστράφηκε, ενώ το συγκεκριμένο είναι ένα από τα πλέον σπάνια στο είδος του σήμερα.

ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ: Αυτός είναι ο νέος τρόπος που γιορτάζουν οι χωρισμένοι...

Οι χωρισμένοι δεν γιορτάζουν ποτέ...
Ή μήπως όχι; Μια νέα μόδα δείχνει το αντίθετο με τους χωρισμένους να γιορτάζουν τη νέα τους προσωπική κατάσταση με τον καλύτερο τρόπο, που δεν θα μπορούσε να είναι άλλος, πέρα από ένα μεγάλο party!

 Όπως αναφέρει το TLIFE, τoν τελευταίο καιρό αυτή η μόδα έχει έρθει και στην Ελλάδα και για όλες τις λεπτομέρειες μιλά η γνωστή σε όλους, για τις γλυκές δημιουργίες – και όχι μόνο – Donna Chalas, που διοργανώνει τέτοιου είδους party!

Τι είναι το Divorse party;
“Για όσους δεν ξέρουν τι είναι το Divorse party, θα τους εξηγήσω. Είναι το party που γίνεται μετά από ένα διαζύγιο, το οποίο σηματοδοτεί τον ερχομό καινούριων σχέσεων. Όπως κάνουμε μεγάλο party στον γάμο μας για τη νέα αρχή, έτσι κάποιοι γιορτάζουν και το τέλος του. Επίσης είναι κι ένας ωραίος τρόπος για να δείξει το πρώην ζευγάρι, ότι οι φίλοι του δεν χρειάζεται να πάρουν θέση, αλλά μπορούν να είναι και με τις δύο πλευρές, ειδικά αν είναι κοινό το party.”

Πότε και πώς ξεκίνησε η ιδέα του Divorse party;
“Η ιδέα για τα party διαζυγίου ξεκίνησε στις ΗΠΑ, στις αρχές του 2006 και η δημοτικότητα του έχει αυξηθεί θεαματικά από τότε. Από τις αρχές του 2012 έχει γίνει γνωστό σε όλο τον κόσμο.”

Στην Ελλάδα πότε έγινε πρώτη η παραγγελία για τη διοργάνωση ενός τέτοιου party;
“Η πρώτη τούρτα διαζυγίου που φτιάξαμε ήταν το 2010 στην Αθήνα. Ενώ η διοργάνωση ενός κανονικού party ήταν το 2011. Ήταν παρόμοιο με bachelor party. Είχε προσκλήσεις, τούρτα, δώρα για τους καλεσμένους, φαγητό και πολλή διασκέδαση! To 2013 είχαμε και το πρώτο party που έκανε ένα ζευγάρι μαζί, μόλις χώρισε!”

Σε ποιες περιοχές συνήθως γίνονται αυτά τα party στην Αθήνα;
“Τα περισσότερα πάρτι γίνονται στην Κηφισιά, στην Γλυφάδα και στο Κολωνάκι.”

Τι περιλαμβάνει συνήθως ένα τέτοιο party;
“Αυτά τα party είναι ένας τρόπος για να γιορταστεί ένας χωρισμός. Κάποιες φορές γίνεται και από τις δύο πλευρές που θέλουν να ανοίξουν ένα καινούριο κεφάλαιο στην ζωή τους αλλά επιθυμούν και το καλύτερο για τον ή την πρώην σύζυγό τους. Πολλά ζευγάρια χωρίζουν με καλούς όρους. Είναι παρόμοιο με τον γάμο, εξυπηρετούν πολλούς και διαφορετικούς σκοπούς. Οι τούρτες έχουν διάφορα σχέδια όπως βέρα με φέρετρα, σπασμένες βέρες, μπαλόνια αλλά και πανό που μιλούν για χωρισμό.”

Έχετε διοργανώσει ποτέ τέτοια party για άτομα της showbiz;
“Ναι, αρκετές φορές στην Αθήνα αλλά και στο εξωτερικό!”

Στα party των γάμων έχει αλλάξει κάποια συνήθεια τώρα τελευταία;
“Έχει αλλάξει η γαμήλια δεξίωση. Οι γάμοι πέρα από ανταλλαγή ευτυχίας του ζευγαριού μαζί με τους φίλους και την οικογένεια τους το βλέπουν και σαν διασκέδαση, σαν γιορτή.”

Τι άλλα περίεργα θεματικά party σας έχουν ζητηθεί;
“Το πιο καινούριο είναι το party του διαζυγίου. Άλλα θέματα είναι η δύναμη των ανθρώπων που νίκησαν τον καρκίνο, άλλοι που αποκαλύπτουν το φύλο του μωρού τους, party για τα κατοικίδιά τους κ.α . Αν κάποιος θέλει να κάνει party μπορώ να του βρω πάντα ένα θέμα!”

Στην Ιαπωνία το θέμα έχει πάει ένα βήμα παραπέρα αφού ο Χιρόκι Τεράι, ένας πωλητής, σκέφτηκε να ανοίξει ένα Μέγαρο διαζυγίων. Στην τελετή οι χωρισμένοι σπάνε τη βέρα ως συμβολική κίνηση της απελευθέρωσής τους από τον έγγαμο βίο που τους δεν τους ταίριαζε.